Futbol dünyasında artık biz de varız.. Özellikle son çeyrek asır da bu gerçeği tüm dünya yavaş yavaş öğrenmeye başladı.. Futbolda sanayileşmiş ülkeler olduğu kadar Latin Amerika ülkelerinin anlı-şanlı kulüpleri de, takımlarımız karşısında çoğu zaman ecel terleri dökerek gücümüzün farkına vardılar..

En pahallı transferler için şöhretli futbolculara talip olup, ünlü kulüplerin kapısını çalabiliyoruz..Tapusu ile alamasak bile, kiralayarak ülkemize getirdiğimiz ne büyük şöhretler var !..

-Bizim Datcu ve Nunweiller’le başlayıp Antiç, Höeg, Okocha, Uche, Pesiç, Ortega, Schumacher, Anelka, Rapaiç, Revivo, Van Hooijdonk, Anderson, Aurelio, Alex, Lugano, Roberto Carlos, Dos Santos vs.nin

yanı sıra Galatasaray; Hagi, Popescu, Baros, Jo, Santos, Lincoln, Jardel, Ribery, Song, Keita, Elano, Frank de Bauer, Meira, Lucas Neil, İlie, Mondragon, Leo Franco,

Beşiktaş ise  Letckhov, Cordoba, Ahmet Hassan, Les Ferdinand, Cisse,  Tello, Delgado, Kuntz, Carew, Amochaci, Pancu, Wilson, Münch, Walsh, Rodrigo,  Fink, Ailton, Klaberson ve Ernst  gibi uluslararası şöhretlere forma giydirdiler..

Eski dönemlerdeki “ Şerefli Mağlubiyetler !..” devri kapandı.. Artık gerek kulüp takımlarımız, gerekse milli takım hiçbir maça “peşinen “ yenilgiyi kabullenmiş moral düşüklüğü içinde çıkmıyor.. Bizim zamanımızın “ 1- 9 - 1” dizilişi ve “Çanakkale geçilmez!..” oyun anlayışı kalmadı, tarih oldu.. Bir zamanlar dış maçlarda ileride, top ayağımda, tek başıma 4-5 rakip defans oyuncusu arasında, benden 30 metre gerideki arkadaşlarımın gelmesini boşuna beklerdim!.. Bu yalnızlığı acısını yaşadığım çok milli maçlar oynadım.. Bunun ezikliğini hala yaşarım !..

Şimdi ise futbol oyununun gerekleri üzerine, defansif önlemler kadar, ofansif hücum gücümüzü de kullanabileceğimiz çeşitli taktikler deneyebiliyoruz.. Artık hiçbir futbolcunun yüreğinde “ Korku dağları beklemiyor !..” Sahaya çıkıp aslanlar gibi mücadele ediyorlar..

Yine eskiden dilimize doladığımız “ Ne yapalım!.. Fizik gücümüz yetmedi!..” mazeretini artık hatırlayan bile yok.. Çünkü aynı sahalarda, aynı kaliteli malzemeleri kullanarak, çok değerli teknik ve sağlık desteği veren kadrolardan yararlanılıyor.. Antrenman, kamp,  kullanılan malzemeler ve seyahat şartları farklı değil..

Milli takımımız Dünya Kupası’nda ve Avrupa Şampiyonası’nda üçüncü olabiliyor, kulüp takımlarımız UEFA ve Avrupa Süper Kupasını kazanıyor, Şampiyonlar Ligi’nde yarı final kapısından dönebiliyorsa, bütün bunların rastlantı olamayacağının dünya artık farkında.. Bizler de bunun bilincinde olarak, rakip kim olursa olsun, karşılarına büyük moral motivasyonu ile çıkmalıyız.. Hiçbir yenilgi ya da kötü sonucun “ Dünyanın sonu!..” olmadığı gerçeğine yürekten inanarak, geçici değil, sürdürülebilir başarıların takipçisi olmalıyız..

Şurası unutulmamalıdır ki, “Dünyada yenilmeyecek takım yoktur !..” Her başlangıç gibi, her şeyin bir de sonu olacaktır.. Dünya devi  M.United’ın 40 yıl sonra kendi sahasında Fenerbahçe’ye yenildiğini asla unutmayalım..

Araştırmacılar, Türk futbolunun marka değerinin giderek büyüdüğünü, Türkcell Süper Ligi’nin 714 milyon Euro’yu aşan değeriyle Avrupa liglerinde 6 ncı sıraya yükseldiğini söylüyorlar.. Bu noktaya gelinmesinde tutarlı davranışı ile Türkiye Kulüpler Birliği’nin büyük pay sahibi olduğunu da teslim etmek, her futbol adamının vicdani  görevidir..